กระดานค่าว

วิธีแต่งค่าว

วิธีแต่งกะโลง

ตัวอย่างค่าว

ตัวอย่างกะโลง

ห้องพักครู

ขอวัจนัง เก็บคำมาร้อย สานเป๋นค่าวสร้อย ต๋ามอักษรสาส์น
เล่าเรื่องความฮัก เป๋นประสบก๋ารณ์ หื้อเป๋นตำนาน เชิญฟังเน้อเจ้า
โลกอินเตอร์เนต ม่อนได้แวะเข้า ติดต่อไปมา เร็วนัก

ปะสาวคนดี เจ้าจี๋ดอกรัก อู้กับน้องเหน้า คนดี
สาวขอนแก่นนั้น น่าฮักดีหลี อู้จ๋าม่วนดี สุขใจบ่หน้อย
อ้ายคนเขลางค์ หัวใจเป่งป้อย อู้กั๋นถูกคอ แท้ทัก
 

เซาะหามาเมิน อี่นายน้องฮัก อู้ตวยกั๋นได้ เมินนาน
ส่งเมล์ล่องฟ้า ถึงน้องจอมขวัญ ส่งรูปนงคราญ หื้อดูต่างหน้า
เข้าเอ็มเอ็สเอ็น เช้าบ่ายรอถ้า หยังมาม่วนงัน แท้นั้น
 

อู้เล่นอู้หัว กับตั๋วน้องชั้น ม่วนงันแท้เจ้า คนงาม
แต่งกลอนหวานล้ำ คนอ่านล้นหลาม ต่อปากต่อคำ กับน้องสาวหล้า
เป๋นดีม่วนงัน ในหัวใจ๋ข้า ขอบอกคนดี น้องฮัก
 

ยามที่น้องงอน อ้ายได้เอิ้นทัก ง้อหาน้องเจ้า เร็วพลัน
ยามอ้ายพลาดพลั้ง ขอโทษจอมขวัญ น้องสาวบัวบาน ยกโทษหื้ออ้าย
น้องบ่ม่วนใจ๋ ตั๋วอ้ายก็ได้ ปลอบใจ๋คำญิง น้องฮัก
 

น้องคนขี้อ้อน อู้จ๋าม่วนนัก ยะหื้อตั๋วอ้าย สำฮาน
ถึงอยู่ไกลล้ำ บ่เคยหันกั๋น เหมือนน้องนงคราญ มาอยู่ใกล้ใกล้
ม่วนใจแท้นา ในตั๋วพี่อ้าย ได้รู้จักนาย วันนี้
 

อ้ายนี้ฮักนาย ขอจ๋ากล่าวชี้ บ่ใช่จะแกล้ง นงคราญ
น้องเอิ้นปากทัก ว่าอ้ายปากหวาน ขอบอกลาวัณย์ อู้แท้เน้อเจ้า
ปากตรงกับใจ๋ ขอบอกน้องเหน้า บ่จุ๊อี่นาย แท้นั้น
 

ผ่านไปหนึ่งเดือน อี่นายน้องชั้น มาบอกตั๋วอ้าย คำชาย
น้องบอกวันนั้น หื้อพ่อบุญหลาย รับตั๋วอี่นาย เป็นน้องสาวหล้า
ย้อนว่าคำญิง มีคนรอถ้า อยู่บ้านของนาย แท้ทัก
 

อ้ายได้ฟังคำ เจ้าจี๋ดอกรัก เจ็บปวดแท้เจ้า ใจ๋ชาย
น้องมีคู่แล้ว จุ๊อ้ายคำผาย อี่น้องทรามวัย บ่กึ๊ดสักหน้อย
อ้ายฮักต๋วนาย แม่หงส์คอสร้อย มาได้เมินวัน แล้วนั้น
 

มันบ่เป๋นหยัง อี่นายน้องชั้น หัวใจ๋ของอ้าย ชินชา
อกหักครั้งนี้ เสียใจ๋นักหนา ย้อนน้องยุพา เปิ้นมีคู่เฝ้า
ปล่อยหื้อเวลา ผ่านไปเต๊อะเจ้า หื้อมันเยียวยา ใจ๋นี้
 

ส่วนตั๋วคำชาย บ่หลบหลีกลี้ จะหมั่นแวะเข้า กระดาน
ไผมีความฮัก ขอหื้อสุขสันต์ ใจ๋ชื่นเชยบาน อย่าหื้อโศกเศร้า
บ่โทษอี่นาย แม่หลอมหล่อเบ้า ขอหื้อโชคดี น้องชั้น
 

หื้อฮักครอบครัว ของนายแท้นั้น ส่วนตั๋วของอ้าย ขอลา
อ้ายบ่าวคนนี้ ตึงบ่ถือสา ขอหื้อกานดา โชคดีเต๊อะเจ้า
ขอจบเรื่องราว ฮักที่โศกเศร้า อวสานลง แค่นี้
 

ความฮักออนไลน์ ขอจ๋ากล่าวชี้ จบลงแล้วเจ้า เนอนาย
ม่อนขอลาไป สุดป๋ายเท่าอี้ เท่านี้สู่กั๋นฟัง ก่อนแลนายเหย
 

สิบนิ้ววันทา ไหว้สากราบนบ ท่านที่เคารพ พี่น้องวงศา
พระคุณแม่นั้น ยิ่งใหญ่นักหนา บ่มีหยังมา จะปานเปรียบได้
ยามแม่ตั้งครรภ์ กิ๋นยากแท้ใบ้  ก็ย้อนตั๋วนาย ลูกฮัก

 

ของเผ็ดของเค็ม แม่ชอบแม่มัก แม่อดแม่กลั้น เนอนาย
แม่นั้นอุ้มท้อง ได้เก้าเดือนปล๋าย ลุกเหินเดินไป ลำบากแท้เจ้า
ปวดเกล้าเมาหัว ประคองน้องเหน้า จากเช้าฮอดแลง อิดนัก

 

มันบ่เป๋นหยัง เพื่อตั๋วลูกฮัก แม่ตึงยอมได้ เนอนาย
วันคลอดลูกนั้น แม่เจ็บฮิมต๋าย เพื่อตั๋วคำชาย แม่นี้ทนได้
หื้อลูกกิ๋นนม อี่หล้าบ่าอ้าย  แม่ก็ยอมอาย แท้ทัก

 

ลูกบ่สบาย ตั๋วฮ้อนจ๊าดนัก แม่พาลูกเข้า โฮงยา
ค่าหยูกยานั้น ตึงแพงนักหนา แม่เซาะเงินมา ฮักษาลูกหน้อย
ฮักของแม่นั้น บ่มีต่ำต้อย แม่อยากป่วยแทน ลูกฮัก

 

อยากหื้อตั๋วชาย เติบใหญ่แท้ทัก แม่นั้นจะได้ พึ่งพา
แม่ตื่นแต่เช้า นึ่งข้าวหุงหา เพื่อลูกนั้นนา  กิ๋นข้าวเน่อเจ้า
กวาดบ้านถูเฮือน เดินออกเดินเข้า งานบ้านงานครัว นักล้ำ

 

เยียะไฮ่เยียะนา ตึงบ่เสี้ยงซ้ำ ปลูกข้าวหลกกล้า ตึงวัน
ตั๋วของแม่นั้น ตึงอยากจะหัน ลูกได้ทำงาน เลี้ยงตั๋วเลี้ยงใส้
ลูกบ่าวลูกสาว เฮียนสูงหื้อได้ หมั่นพากหมั่นเพียร หื้อนัก

 

ทางตั๋วลูกสาว อยากได้แท้ทัก มือถือว่าอั้น ของแพง
แม่เสี้ยงเงินนั้น บ่มีกิ๋นแหนง หื้อตั๋วรอมแพง อี่นายลูกหล้า
บ่าอ้ายแหมคน บอกแม่เจ้าข้า อยากได้รถเครื่อง แท้ทัก

 

แม่เซาะยืมเงิน ซื้อหื้อลูกฮัก หลายหมื่นเน้ออ้าย คำปัน
ทางตั๋วลูกนั้น ตึงผ่อบ่หัน แม่อิดตึงวัน เป๋นสินเป๋นหนี้
แม่อดทนเอา บ่สับปะหลี้ เพื่อลูกญิงชาย แท้ทัก

 

สิงสองสิงหา  หื้อมาพร้อมพรัก  บ่าอ้ายอี่หล้า   พรพรรณ

พระคุณแม่นัก   ลูกนี้ผ่อหัน   กราบแม่บัวบาน  ทูลหัวลูกหน้อย

ลูกฮักแม่ไท้  หัวใจ๋เป่งป้อย   บ่มีหน้อยลง   แท้นั้น

บอกแม่คนดี  เป๋นหลืบเป๋นชั้น  จะเลี้ยงแม่ได้   อยู่ดี

หื้อตั๋วแม่นั้น  ม่วนงันดีหลี   สิ่งของมากมี  เต๋มจองเต๋มบ้าน

ทรัพย์สินเงินทอง   ของกิ๋นบ่กลั้น   บอกแม่คนดี   ตี้ฮัก

บ่าอ้ายคำปัน  อี่นายนงลักษณ์  จะขอเลี้ยงแม่  ศรีออน
ลูกมีแม่นั้น ที่ช่วยสั่งสอน แม่เคยพร่ำวอน ลูกดีเด่นได้
ลูกมีงานทำ บอกแม่ไจ้ไจ้  หื้ออยู่สบาย  แท้ทัก

 

ขอทดแทนคุณ แม่ของลูกฮัก จะหื้อแม่เจ้า อยู่ดี
หื้อตั๋วแม่นั้น หื้ออยู่สุขศรี  กิ๋นได้หลับดี ความทุกข์บ่เข้า
ถ้าลูกล่วงเกิ๋น สูมาเต๊อะเจ้า ขอหื้ออภัย ลูกนี้

 

ขอจบค่าวซอ วาจ๋ากล่าวชี้  ขอหื้อชุท่าน รุ่งเรือง
มโนเนือง สุดเสี้ยงเท่าอี้   เท่านี้เล่าหื้อฟัง  ก่อนแลนายเหย...